GEL DE YAZMA

GEL DE YAZMA

            İnsan bazı şeyleri zaman zaman yazıp yazmamakta tereddüt eder. Yazsanız bir türlü, yazmasanız bir türlü… Hele; yaptığınız bir işiniz, bulunduğunuz bir makamınız varsa bin düşünüp bir söylemek zorundasınız. Bir de; dar bir muhitte yaşıyorsanız, birkaç bin defa düşünüp sonra yazmanız gerekiyor. Çünkü yazacağınız her kelime mutlaka birilerini sevindirirken bir başkasını üzecektir. Havadan, sudan laf olsun diye yazı yazmakta insanın şahsiyetine yakışmıyor. Eğer bir eğitimciyseniz, yazacağınız yazılar birilerinin ön yargılarını harekete geçirecek olsa da siz eğitmekle görevlisinizdir. Bir yerde bir yanlış görüyorsanız söylemek zorundasınız. Bir yerde güzel ve örnek bir davranış görüyorsanız, onu birileri ile paylaşmak zorundasınız.

            Nereden geldi aklıma bu kısa yorum. Çünkü çok az yazıyı tereddüt ederek yazarım. Hele şiir yazıyorsam yüreğimden ne geliyorsa düşünmeden kâğıda aktarırım. İnanırım ki şair, duygularına gem vurduğu takdirde şiiri katleder. Ama bir köşe yazısı öyle değildir. Hemen herkes yazınızdan bir anlam çıkartmaya çalışır. Onun için de bu yazacağım yazıyı bundan bir yıl önce başıma silah dayasalar yazmazdım. Ama şimdi, yazı hakkında yakışıksız yakıştırmaların tamamı havanda su dövmekten öte gitmez. Onun için de rahatlıkla yazabilirim.

            Efendim, geçenlerde Saimbeyli İlçe Halk Kütüphanesine uğradım. Gördüklerim karşısında sevincimi gizleyemedim. Cıvılı çıvıl çocuklar kütüphanede sessiz sessiz kitap okuyorlardı. Öyle dalmışlar ki okumaya benim yanlarına vardığımdan bile haberleri olmadı. Diyeceksiniz ki, “Ne var? Çocuklar bunu her zaman böyle yapmazlar mı?” elbette yaparlar. Ama burası farklı bir ortam… Bu ortamın geçmişi ve bu günü hakkında sizlere bilgi vermek zorundayım.

            Yıl 2005… Bahsettiğim bu ortama gitmiştim. İlkokulu okuduğum bu eğitim yuvasına. Benim gibi birçok insanın okula “merhaba” dediği bu ortama. Şimdiki içimdeki sevinç, o zaman kâbusa dönmüştü.  Çünkü gördüğüm yer eğitim yuvası olmaktan çıkmış, her an her türlü üzüntülere sebep olacak hizbe bir yer haline gelmişti.

            2005 yılında ilçemize genç ve yetenekli bir kaymakam atandı. Adı Eyüp ÇALIŞIR. Adına yakışır bir çalışkanlıkla kendisine gösterilen bu ve buna benzer yerleri kurtarmak için elinden geleni yaptı. Saimbeyli’de işlenmeyen bir kaynağı harekete geçirdi. Kendi ilçene sahip çık anlayışını ilçemizin insanına kendi lisanı ile anlatmayı başardı. Duyarlı insanlarımızdan yakın ilgi gördü. Başkalarını başka zaman anlatmayı bırakarak şimdi ilçe halk kütüphanesinin bu güzel ve bir amaca hizmet eder hale gelmesini sağlayan başta ilçenin eski kaymakamı Sayın Eyüp ÇALIŞIR ve duyarlı bir vatandaş örneği gösterten ilçemizin iş adamlarından Sayın Fehmi YAZICIOĞLU’na takdir ve şükranlarımı bildiriyorum. Sadece onlara değil, bu güzel eserin meydana gelmesi için üstün gayret gösterten sevgili büyüğümüz Ahmet YAZICIOĞLU Ağabeyimize ayrıca şükranlarımı arz etmek istiyorum. İsmini sayamayacağım kadar insan bu güzelliğe katkıda bulunmuştur. Herkese minnettarım. Güzel bir eser meydana geldi. Birkaç gün önce ziyaret ettiğim bu yerde çocukların kitap okuduklarını, ödevlerini sessiz ve sakin bir ortamda yaptıklarını gördüğümde; demek ki bu millet isterse her şeyi yapar, inancım daha da güçlendi.

            Kütüphane yetkilileri ile görüştüğümde inanılmayacak derecede mutlu oldum. Eskiden, bir yıl içerisinde ilçe kütüphanesine 7 000 ziyaretçi gelirken, yeni haline kavuştuktan sonra iki ay içerisinde 3 000’in üzerinde kayıtlı okuyucu geldiği söylendi. 9 000 civarında kitabı bulunan kütüphanedeki kitap sayısı en kısa zamanda artırılmalıdır. Buradan yetkili ve ilgilerin bu konuyu bildikleri takdirde ilgileneceklerini bildiğim için seslenmek istedim.

            Daha güzel Türkiye özlemi duyuyorsak, iyi eğitilmiş insan yapısına ihtiyacımız var demektir.

            O zaman her defa tekrarladığım gibi yine tekrarlıyorum.

YA ÇARESİZSİNİZ, YA ÇARE SİZSİNİZ.